Obsada - Od pełni do pełni

Obsada

Podczas pisania scenariusza trwały prace nad tworzeniem obsady.

Tomasz Szafrański: „Scenariusz pisałem z myślą o Jerzym Bończaku do roli zmieniającego twarz iluzjonisty (wujka Filipa) oraz Andrzeju Nejmanie do głównej roli męskiej – podrywacza i lekkoducha, wiecznego studenta, który dorasta na naszych oczach. Andrzeja bardzo ceniłem i miałem przekonanie, że żaden inny aktor nie byłby w stanie zrobić tego tak dobrze jak on. Po zdjęciach mogę powiedzieć, że się nie myliłem. Andrzej zagrał coś zupełnie innego niż dotychczas i pokazał wielkie spektrum swoich aktorskich możliwości. Zależało mi też, żeby w filmie pojawił się Andrzej Grabowski, który nie tylko wystąpił w dwóch moich poprzednich filmach, ale przez lata jako przyjaciel towarzyszył mi w moich reżyserskich i scenariuszowych dążeniach. Kolejną osobą, z którą bardzo chciałem pracować od czasów szkoły filmowej była Monika Kwiatkowska, jedna z najlepszych aktorek w naszym kraju. Katarzyna Glinka idealnie pasowała do roli Lenki – sympatycznej wróżki, która nie wierzy w magię, twardo stąpa po ziemi i zna wiele sztuczek,  jak wyciągnąć od klientów pieniądze. Kasię bardzo lubi kamera. Oko obiektywu jeszcze bardziej podkreśla jej oryginalną urodę, osobisty wdzięk czar. Grzegorz Wojdon został mi zaproponowany przez jego agenta i gdy tylko padło jego nazwisko bez chwili wahania powiedziałem: „Biorę.” Grześka bardzo podziwiałem w filmach Bodo Koxa i nie miałam wątpliwości, że spełni moje oczekiwania. Praca z nim była spełnionym marzeniem każdego reżysera.”

Po skierowaniu scenariusza do produkcji rozpoczęły się próby z aktorami, w których brali udział Andrzej Nejman, Kasia Glinka, Jerzy Bończak, Grzegorz Wojdon i Monika Kwiatkowska.

Tomasz Szafrański: „Nie jestem zwolennikiem polskiej szkoły aktorstwa, polegającej na tworzeniu postaci i reżyserowaniu aktora przez emocje. Sam wyrastam z tradycji popularnej w Stanach Zjednoczonych metody nazywanej „Estetyką praktyczną”, stworzonej przez Davida Mameta i Williama H. Macy’ego na podstawie nauk Sanforda Meisnera. Metoda ta stawia nacisk na cel aktora w scenie, improwizację i działania fizyczne. Zależało mi na zapoznaniu aktorów z tą metodą. Dlatego zaczęliśmy nasze spotkania od zrozumienia podstaw teoretycznych, w ślad za czym poszło oglądanie fragmentów filmów – Pół żartem, pół serio, Poszukiwacze zaginionej arki, To nie jest kraj dla starych ludzi, Barton Fink. Analizowaliśmy grę George’a Clooneya i Jeffa Goldbluma. Po takim przygotowaniu rozpoczęły się właściwe próby wszystkich aktorskich scen filmu, odbywające się w swobodnej atmosferze improwizacji i kreatywności. Zasada była prosta – nie gramy emocji i nie cenzurujemy naszych pomysłów. Posłużyło to za podstawę do stworzenia inscenizacji do kamery.”


OSKAR – Andrzej Nejman

LENKA – Katarzyna Glinka

IWONA – Monika Kwiatkowska-Dejczer

WUJEK FILIP – Jerzy Bończak

ANTOŚ SŁOWIK – Grzegorz Wojdon

KAMIŃSKI – Andrzej Grabowski

MARIAN – Robert Czechowski