Jerzy Bończak - Od pełni do pełni

Jerzy Bończak

Jeden z najbardziej charakterystycznych mistrzów drugiego planu. Lubi rozśmieszać widzów, bo uważa, że „publiczność jest dostatecznie wzruszona rzeczywistością”. W 1971 roku ukończył PWST. W tym samym roku otrzymał nagrodę aktorską na I Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Krajów Socjalistycznych w Katowicach, za rolę Haralda Schmiedera w sztuce Gagatek. W 1999 roku debiutował jako reżyser teatralny przedstawieniem Szczęściarz, zrealizowanym w teatrze w Częstochowie. Zagrał w ponad 50 przedstawieniach Teatru TV.

Na dużym ekranie debiutował u Andrzeja Trzos-Rastawieckiego w filmie Zapis zbrodni (1974). Wielu widzów kojarzy go z asystentem kierownika produkcji filmu Ostatnia paróweczka Barry Kenta w komedii Miś (1980) w reż. Stanisława Bareji. Wcielił się w architekta, przeciwnika tzw. mrówkowców, które sam projektuje w komedii Filip z konopii (1981) Józefa Gębskiego. W 1982 roku próbował zemścić się na tytułowym bohaterze dramatu sensacyjnego Wielki Szu Sylwestra Chęcińskiego. Był pracownikiem SB w komedii Sylwestra Chęcińskiego Rozmowy kontrolowane (1991). Czyhał na duszę szesnastowiecznego polskiego szlachcica w filmie Dzieje mistrza Twardowskiego (1995) Krzysztofa Gradowskiego. Pod koniec lat 90. wystąpił w filmach: Marka Koterskiego, Jana Kidawy-Błońskiego i Natalii Korynckiej-Gruz.

Po Ogniem i mieczem (1999) Jerzego Hoffmana, w którym zagrał Czaplińskiego, przyjmował głównie role w serialach telewizyjnych.

Od pełni do pełni jest jego pełnym fajerwerków powrotem na wielki ekran, w roli, jakiej jeszcze nigdy nie przyszło mu grać: iluzjonisty, który musi użyć wszystkich swoich sztuczek, by spełniła się miłość niemożliwa – i w trakcie tego odkrywa, że magia, być może, istnieje naprawdę. Rola ta została napisana specjalnie dla niego.